W miejscach zacienionych (np. pod drzewami, przy północnej ścianie, w wąskich przejściach między budynkami) kluczowe jest dobranie roślin, które dobrze znoszą ograniczony dostęp światła. Zbyt mała ilość słońca u wielu gatunków typowo "słonecznych" powoduje wyciąganie pędów, słabsze kwitnienie i większą podatność na choroby.
Niezapominajka leśna oraz niecierpek Waleriana są powszechnie wskazywane jako rośliny odpowiednie do kompozycji w cieniu lub półcieniu, dlatego ten zestaw jest właściwy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Aksamitka i pelargonia rabatowa – to rośliny kojarzone głównie ze stanowiskami słonecznymi. W cieniu zazwyczaj kwitną słabiej i tracą walory dekoracyjne.
- Pelargonia bluszczolistna i szałwia błyszcząca – szałwia jest typową rośliną na rabaty w słońcu; w cieniu często nie daje oczekiwanego efektu kwitnienia. Pelargonia również z reguły wymaga większego nasłonecznienia.
- Petunia i begonia stale kwitnąca – petunie najczęściej potrzebują pełnego słońca, aby intensywnie kwitnąć. Begonia jest bardziej tolerancyjna, ale w parze z petunią nie stanowi typowego zestawu do miejsc zacienionych, więc cała odpowiedź nie pasuje do warunku z pytania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "cień", szukaj w odpowiedziach gatunków znanych z dobrej tolerancji na niedobór światła (cień/półcień), a nie typowych roślin balkonowych wymagających pełnego słońca.
