Rowek wpustowy wewnętrzny to rowek wykonywany w otworze elementu (np. w piaście koła), który współpracuje z wpustem i rowkiem na wale. Kluczowe jest tu to, że obróbka odbywa się wewnątrz otworu, a dostęp narzędzia jest ograniczony średnicą i głębokością otworu.
Odpowiedź "strugarce pionowej" jest poprawna, ponieważ tego typu obrabiarka (często określana też jako dłutownica) realizuje obróbkę rowków wewnętrznych ruchem posuwisto-zwrotnym noża. Dzięki temu można wytwarzać rowki wpustowe w piastach, tulejach i innych elementach z otworami, zachowując wymaganą geometrię rowka.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w typowym ujęciu technologicznym:
- "tokarce uniwersalnej" – tokarka jest przeznaczona głównie do toczenia powierzchni obrotowych. Wykonanie wewnętrznego rowka wpustowego na tokarce nie jest standardową operacją; wymagałoby nietypowych rozwiązań i nie jest typowym doborem maszyny do tego zadania.
- "frezarce uniwersalnej" – frezowanie często stosuje się do rowków, ale w praktyce dotyczy to głównie rowków zewnętrznych (np. na wałkach) lub rowków w płaszczyznach. Dla rowka wewnętrznego w otworze standardową i klasyczną metodą jest dłutowanie/struganie (ew. przeciąganie), a nie frezowanie na frezarce uniwersalnej.
- "wiertarce kadłubowej" – wiertarka służy do wykonywania otworów (wiercenie, pogłębianie, rozwiercanie). Nie zapewnia typowego sposobu kształtowania prostokątnego profilu rowka wpustowego w otworze.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści/rysunku pojawia się sformułowanie "rowek wpustowy wewnętrzny", myśl o procesach dedykowanych do obróbki wewnątrz otworu (dłutowanie/struganie lub przeciąganie). Dla rowków na wale (zewnętrznych) częściej wybiera się frezowanie.
