Rowek pod wpust czółenkowy (często spotykany jako wpust typu Woodruff) ma charakterystyczny, "wycinkowy" kształt gniazda. W praktyce technologicznej wykonuje się go najczęściej metodą frezowania, używając odpowiedniego frezu do rowków pod wpust czółenkowy (frez palcowo-tarczowy/krążkowy o geometrii dopasowanej do wpustu). Dzięki temu w jednej operacji można uzyskać właściwą geometrię i położenie rowka względem osi wału.
Dlaczego "frezowania" jest poprawne?
Frezowanie pozwala wykonać rowek o zadanej szerokości i promieniu dna, a dobór narzędzia jest bezpośrednio powiązany z rozmiarem wpustu. Jest to rozwiązanie typowe zarówno w warsztacie (frezarki konwencjonalne), jak i w produkcji seryjnej (centra obróbkowe CNC).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Struganie jest przeznaczone głównie do obróbki powierzchni płaskich ruchem posuwisto-zwrotnym narzędzia lub przedmiotu; w praktyce nie jest standardową metodą wykonywania gniazd pod wpust czółenkowy na wałach.
- Dłutowanie stosuje się m.in. do wykonywania rowków wewnętrznych i wielowypustów (np. w otworach/piastach). Choć może służyć do pewnych rowków, nie jest typowym wyborem dla rowka czółenkowego na zewnętrznej powierzchni wału.
- Toczenie służy do kształtowania powierzchni obrotowych (walców, stożków, czoła) i nie jest właściwą metodą do wykonania klasycznego rowka wpustowego czółenkowego, bo wymaga innej kinematyki i narzędzi niż te stosowane przy toczeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "rowek wpustowy" i nie jest to rowek wewnętrzny, najczęściej oczekiwaną metodą jest frezowanie (dobór frezu do rowków/wpustów). Toczenie wybiera się wtedy, gdy cecha ma postać powierzchni obrotowej, a nie lokalnego wybrania o geometrii wpustu.
