Rozchodniki (Sedum) i rojniki (Sempervivum) należą do roślin o cechach przystosowania do niedoboru wody. Magazynują wodę w mięsistych liściach i zwykle najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych, ciepłych oraz w podłożu przepuszczalnym, często z domieszką frakcji mineralnej (żwir, grys). Z tego powodu klasycznym miejscem ich sadzenia są murki skalne i inne suche, szybko przesychające konstrukcje, gdzie łatwo o odpływ nadmiaru wody.
Odpowiedź "murków skalnych." jest właściwa, bo murki i skalne szczeliny odtwarzają naturalne warunki tych roślin: niewielką ilość próchnicy, szybkie przesychanie oraz dobre przewietrzanie strefy korzeniowej. Takie miejsca sprzyjają również tworzeniu zwartych rozet (rojniki) i kobierców (wiele rozchodników), co jest pożądane w obsadzeniach dekoracyjnych.
- "oczek wodnych." jest nieprawidłowe, ponieważ okolice oczek wodnych są zwykle bardziej wilgotne, a podłoże dłużej utrzymuje wodę; u sukulentów zwiększa to ryzyko gnicia i chorób.
- "ogrodzeń i ścian." jako ogólne stwierdzenie jest mylące: samo sąsiedztwo ściany nie gwarantuje odpowiedniego podłoża. Jeśli rośliny nie mają kieszeni ziemnej z drenażem, nie jest to typowe i pewne miejsce uprawy.
- "pergoli i kratek." kojarzy się z pnączami (np. winoroślą, powojnikami). Rozchodniki i rojniki nie są roślinami pnącymi i nie wykorzystują podpór w taki sposób.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się miejsca "mokre" (oczko) oraz konstrukcje dla pnączy (pergola), a pytanie dotyczy sukulentów, najczęściej prawidłowy wybór dotyczy stanowisk suchych: skalniak, szczeliny skalne, murki. Kluczowe jest połączenie: słońce + drenaż + mało wody.
