Rozdrobniony i wymieszany w odpowiednich proporcjach węgiel przeznaczony na wsad do komór koksowniczych powinien mieć kontrolowane uziarnienie, czyli udział poszczególnych frakcji ziarnowych. W praktyce przemysłowej do takiej oceny stosuje się analizę sitową (granulometryczną), w której próbkę przesiewa się przez zestaw sit o określonych oczkach, a następnie wyznacza udział masowy frakcji.
Dlaczego poprawna jest "analiza sitowa"?
W treści kluczowe są słowa "rozdrobniony" i "wymieszany" – wskazują na etap przygotowania mechanicznego surowca. Właśnie na tym etapie weryfikuje się, czy uzyskano wymagany rozkład wielkości ziaren, bo ma to wpływ m.in. na jednorodność wsadu, warunki zagęszczenia oraz stabilność prowadzenia procesu w komorach koksowniczych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Organoleptycznej – to ocena zmysłowa (np. wygląd, zapach), która nie daje ilościowej informacji o uziarnieniu i nie zastępuje pomiaru rozkładu frakcji.
- Na zawartość siarki – to badanie składu chemicznego istotne dla jakości surowca/produktu, ale nie odpowiada na pytanie o kontrolę efektu rozdrobnienia i przygotowania frakcyjnego wsadu.
- Na zawartość popiołu – podobnie jak siarka, jest to parametr chemiczno-jakościowy, niezwiązany bezpośrednio z rozkładem wielkości ziaren po rozdrobnieniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się pojęcia "rozdrobnienie", "frakcje", "ziarna", "przesiewanie" lub ocena materiału sypkiego pod kątem wielkości cząstek, najczęściej właściwą metodą jest analiza sitowa.
