Rozdzielczość bitowa sygnału cyfrowego (bit depth) określa, ile bitów używa się do zapisu wartości jednej próbki. W praktyce dotyczy to kwantyzacji amplitudy: każda próbka może przyjąć jedną z określonej liczby wartości, a ta liczba rośnie wraz z liczbą bitów (im więcej bitów, tym "gęstsza" siatka poziomów).
Dlatego odpowiedź "bitów dostępnych do opisu każdej próbki sygnału" trafnie oddaje sens pojęcia: jest to parametr mówiący o precyzji opisu chwilowej wartości sygnału.
Pozostałe odpowiedzi mieszają rozdzielczość bitową z innymi, często mylonymi wielkościami:
- "bitów na sekundę w transmisji danych" opisuje bitrate (szybkość strumienia danych). Bitrate zależy m.in. od częstotliwości próbkowania, rozdzielczości bitowej, liczby kanałów oraz ewentualnej kompresji, ale nie jest tym samym co bit depth.
- "próbek na sekundę w transmisji danych" to częstotliwość próbkowania (sample rate), czyli parametr osi czasu: jak często pobierana jest próbka sygnału analogowego. To inny wymiar opisu niż liczba bitów na próbkę.
- "próbek opisanych jednym bitem" sugeruje zapis jednobitowy; to nie jest definicja rozdzielczości bitowej jako parametru, tylko szczególny przypadek (1 bit), a dodatkowo brzmienie nie odpowiada standardowemu ujęciu definicji.
W pracy technika realizacji nagłośnień rozróżnienie tych pojęć jest kluczowe przy konfiguracji interfejsów i rejestratorów: sample rate wpływa na pasmo przenoszenia/odwzorowanie w czasie, a bit depth na dokładność amplitudy (praktycznie: zapas dynamiki i poziom szumu kwantyzacji).
