Przedmiarowanie polega na takim opisaniu robót, aby dało się je jednoznacznie wycenić i później rozliczyć. W nawierzchni kolejowej trzeba odróżniać roboty liniowe (np. wymiana odcinka toru) od elementów punktowych (np. rozjazd).
Odpowiedź "w kompletach lub tonach" jest właściwa, ponieważ rozjazd zwyczajny jest gotowym, złożonym układem elementów (iglice, krzyżownica, zamknięcia nastawcze, podrozjazdnice/podkłady, łączniki). W praktyce przedmiar i rozliczenie często odnoszą się do liczby zabudowanych rozjazdów, czyli do kompletu. W niektórych ujęciach kosztorysowych/rozliczeniowych spotyka się także podejście masowe, czyli w tonach, gdy rozlicza się dostawę lub zakres robót/materiałów przez masę stali i elementów rozjazdowych.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo sugerują jednostki typowe dla innych robót:
- "w tonach lub metrach" – metry pasują do robót liniowych (długość toru, szyny, odcinki podsypki), ale rozjazd nie jest zwykle ujmowany jako odcinek o stałej, porównywalnej długości rozliczeniowej.
- "w metrach lub kompletach" – mimo że "komplety" brzmią sensownie, wprowadzenie metrów tworzy nieprawidłowe skojarzenie z obmiarem odcinków toru; rozjazd jako wyrób/układ jest standardowo identyfikowany jako komplet.
- "w metrach kwadratowych lub sześciennych" – m² i m³ dotyczą robót ziemnych, podtorza lub warstw (powierzchnie/objętości), np. robót podsypkowych czy stabilizacji, a nie rozliczenia kompletnego rozjazdu jako urządzenia nawierzchni.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się konkretny element typu rozjazd, kozioł oporowy czy przejazd, najpierw sprawdź, czy jest to element punktowy – wtedy najczęściej szukasz jednostek typu sztuka/komplet, a nie metry.
