Rozkaz CLR w asemblerach mikrokontrolerów spotykanych w edukacji (szczególnie w kontekście klasycznych układów z adresowaniem bitowym) oznacza wyzerowanie wskazanego elementu. Gdy operatorem jest bit, efekt jest jednoznaczny: dany bit zostaje ustawiony na 0.
Zapis P1.7 należy czytać jako: bit 7 portu P1 (czyli 8. linia portu, licząc od 0 do 7). Port P1 jest rejestrem/portem wejścia–wyjścia, a ".7" wskazuje konkretną linię (bit) w tym porcie. Dlatego wykonanie CLR P1.7 oznacza zerowanie linii 7 w porcie P1 (wymuszenie stanu niskiego na tej linii, jeśli jest skonfigurowana jako wyjście).
Odpowiedź "ustawienie linii 7 w porcie P1" jest błędna, bo ustawienie na 1 to operacja przeciwna do kasowania bitu (typowo realizowana inną instrukcją lub innym mnemonikiem). Odpowiedzi o "skasowaniu/załadowaniu komórki o adresie 1.7" wprowadzają mylące założenie, że zapis z kropką opisuje adres pamięci. W tym typie składni kropka wskazuje bit w rejestrze/porcie, a nie adres bajtowy pamięci.
W praktyce takie zerowanie bitu wykorzystuje się np. do wyłączania elementów sterowanych z portu (LED, tranzystor, przekaźnik), do wymuszania bezpiecznych stanów podczas startu programu oraz do czyszczenia bitów sterujących przed ustawieniem nowej konfiguracji.
