W żegludze nieregularnej (trampowej) istotnym elementem umowy czarterowej jest czas dozwolony na wykonanie operacji ładunkowych (załadunek/wyładunek). Po zakończeniu pracy w porcie trzeba ustalić, ile czasu faktycznie zostało wykorzystane oraz które okresy są liczone lub nie liczone zgodnie z warunkami umowy (np. przerwy, postoje z przyczyn przewidzianych w czarterze, ograniczenia pogodowe – jeśli czarter tak stanowi).
Dokumentem, który służy do takiego rozliczenia, jest "Time sheet". Zawiera on zestawienie odcinków czasu i ich kwalifikację na potrzeby rozrachunku. Na jego podstawie strony mogą wyliczyć skutki finansowe: gdy czas dozwolony został przekroczony powstaje roszczenie o demaraż (opłata za przestój), a gdy operacje zakończą się wcześniej może pojawić się dyspacz (premia za oszczędność czasu), jeśli przewiduje to czarter.
Odpowiedź "Statement of facts" jest nieprawidłowa, bo to dokument stricte faktograficzny: zapisuje kolejno zdarzenia portowe (np. przybycie, zgłoszenia, rozpoczęcie i koniec operacji). Jest bardzo ważny jako materiał źródłowy, ale sam w sobie nie stanowi rozliczenia czasu dozwolonego.
Odpowiedzi "Time log" i "Time factor" nie są typowymi, ustandaryzowanymi nazwami dokumentów rozliczeniowych w praktyce czarterowej. Mogą brzmieć wiarygodnie językowo, jednak w kontekście rozliczenia laytime używa się przede wszystkim "Time sheet", sporządzanego na bazie danych ze zdarzeń portowych.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj rozróżnienie "SoF = oś czasu zdarzeń" oraz "Time sheet = rozliczenie i kwalifikacja czasu do naliczeń".
