Rozstaw toru kolejowego to parametr geometrii toru opisujący, jak daleko od siebie znajdują się szyny w miejscu, w którym zestaw kołowy jest prowadzony. W ujęciu konstrukcyjnym i praktycznym odnosi się on do wewnętrznych stron szyn, ponieważ to one ograniczają tor jazdy i wpływają na prowadzenie obrzeża koła.
Dlatego odpowiedź "wewnętrznymi krawędziami główek szyn." jest właściwa: główka szyny to część, po której toczy się koło, i której boczne powierzchnie pełnią funkcję odniesienia dla rozstawu.
Pozostałe propozycje są błędne z przyczyn definicyjnych i funkcjonalnych:
- "wewnętrznymi krawędziami stopek szyn." – stopka służy do mocowania szyny do podkładów/przytwierdzeń. Jej krawędzie nie wyznaczają prowadzenia zestawu kołowego i nie są właściwą bazą do opisu rozstawu toru.
- "zewnętrznymi krawędziami główek szyn." – pomiar po zewnętrznych stronach toru opisuje raczej "szerokość" całego układu, a nie rozstaw w sensie geometrii prowadzenia kół.
- "zewnętrznymi krawędziami stopek szyn." – łączy dwa błędy naraz: wybór niewłaściwego elementu (stopka) i niewłaściwej strony (zewnętrzna).
W praktyce utrzymania i diagnostyki toru spotyka się także ściśle zdefiniowane warunki pomiaru (np. określony poziom odniesienia względem powierzchni tocznej). Na egzaminie kluczowe jest jednak rozróżnienie, że rozstaw dotyczy strony wewnętrznej i odnosi się do główki, nie do stopki.