Dzieci w okresie rozszerzania diety często odrzucają pokarmy o nowym smaku, zapachu lub konsystencji. Taka reakcja wynika m.in. z neofobii żywieniowej (ostrożności wobec nowości) oraz z tego, że preferencje smakowe kształtują się stopniowo. Dlatego w praktyce opiekuńczej kluczowa jest zasada wielokrotnego podawania nowego produktu, bez rezygnowania po pierwszej odmowie.
Odpowiedź "wielokrotnego podawania pokarmu o nowym smaku bez wycofywania się" jest poprawna, bo opisuje mechanizm uczenia się akceptacji: dziecko potrzebuje wielu spokojnych kontaktów z nowym jedzeniem, aby je oswoić. Wprowadzanie nowości powinno odbywać się bez nacisku, karania czy szantażu, za to z konsekwencją, cierpliwością i możliwością obserwacji reakcji dziecka.
- "podawania pokarmu o nowym smaku jako ostatniego posiłku danego dnia" nie jest zasadą żywienia uzupełniającego. Pora podania może wpływać na apetyt lub zmęczenie, ale nie zastępuje podstawowej reguły powtarzalnej ekspozycji.
- "jednokrotnego podania … i wycofania się" jest błędne, bo sugeruje, że pojedyncza próba wystarczy do oceny preferencji. W praktyce często prowadzi to do zbyt szybkiego porzucenia wartościowych produktów.
- "dwukrotnego podania … i wycofania się" również jest niewłaściwe – arbitralna liczba prób nie odpowiada procesowi adaptacji. U części dzieci potrzeba wyraźnie więcej kontaktów, czasem w różnych formach (np. inna konsystencja).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sytuacja "dziecko nie akceptuje nowego smaku", najczęściej sprawdzana jest zasada cierpliwego, wielokrotnego proponowania (bez przymusu), a nie "triki" typu konkretna pora dnia czy szybka rezygnacja po kilku próbach.
