Kosztorys dobiera się przede wszystkim do celu i etapu robót. W przypadku robót wykończeniowych w nowo budowanym domu jednorodzinnym chodzi o określenie, ile będzie kosztować planowany zakres prac, zanim zostaną one zlecone i wykonane. Tę funkcję spełnia kosztorys inwestorski: jest przygotowywany na potrzeby inwestora (zamawiającego) jako podstawa planowania środków, oceny opłacalności i porównywania późniejszych propozycji wykonawców.
Odpowiedź "kosztorys ofertowy" jest typowa dla sytuacji, gdy wykonawca przygotowuje kalkulację ceny, aby złożyć ofertę i wygrać zlecenie. To inna perspektywa: dokument służy przedstawieniu ceny przez oferenta, a nie wstępnemu zaplanowaniu budżetu inwestora.
Odpowiedź "kosztorys powykonawczy" dotyczy etapu po zakończeniu robót, gdy znany jest faktycznie wykonany zakres i następuje rozliczenie. W opisie zadania roboty mają dopiero zostać zaplanowane i skosztorysowane, więc powykonawczy nie pasuje do momentu czasowego.
Odpowiedź "kosztorys szacunkowy" bywa rozumiana potocznie jako "orientacyjna wycena", ale w zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest rozróżnienie funkcji dokumentów: dla planowania inwestycji i ustalenia wartości robót przed realizacją standardowo wybiera się kosztorys inwestorski. W praktyce, aby poprawnie wskazać rodzaj kosztorysu, warto zadać sobie dwa pytania: kto potrzebuje dokumentu (inwestor czy wykonawca) oraz kiedy ma on powstać (przed, w trakcie czy po wykonaniu robót).
