W procesie dekontaminacji i sterylizacji liczy się nie tylko osiągnięcie jałowości, ale też zdatność techniczna instrumentarium do bezpiecznego użycia. Uszkodzony instrument (np. z ubytkiem, pęknięciem, deformacją, korozją czy rozszczelnieniem elementu roboczego) może:
- utrudniać skuteczne mycie i dezynfekcję (zatrzymywanie zanieczyszczeń w szczelinach),
- stwarzać ryzyko urazu personelu lub pacjenta,
- powodować awarię w trakcie zabiegu (np. odłamanie fragmentu),
- zaburzać kompletność i zgodność zestawu z kartą zestawu.
Dlatego prawidłowe działanie to wydzielenie uszkodzonego instrumentu i przekazanie go do naprawy lub wymiany zgodnie z zasadami jednostki. Równolegle zestaw można przygotować do sterylizacji dopiero wtedy, gdy jest kompletny i sprawny (np. po uzupełnieniu brakującego elementu odpowiednim zamiennikiem).
Opcja polegająca na sterylizacji zestawu z uszkodzonym instrumentem jest niewłaściwa, bo sterylizacja nie "naprawia" defektu, a instrument nadal może być niebezpieczny i trudny do prawidłowego oczyszczenia w kolejnych cyklach. Sterylizacja zestawu bez uszkodzonego instrumentu bywa dopuszczalna tylko wtedy, gdy kompletność zestawu nie jest wymagana dla danego przeznaczenia i jest to odzwierciedlone w dokumentacji; jednak pytanie dotyczy właściwej reakcji na niezgodność – najpierw trzeba instrument wycofać i skierować do naprawy/wymiany. Samodzielne usuwanie uszkodzeń jest błędne, ponieważ może naruszać właściwości materiału, geometrię narzędzia i zasady odpowiedzialności za wyrób; naprawy wykonuje się w kontrolowany sposób (serwis/procedura).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się "uszkodzenie/niezgodność", najpierw myśl o segregacji, oznaczeniu i wycofaniu z obiegu, a dopiero potem o dalszych etapach procesu.