W przedstawionej sytuacji kluczową informacją jest to, że rośnie liczba osób starszych, które nie mają rodziny ani bliskich, czyli brakuje im naturalnej (nieformalnej) sieci wsparcia. Taki brak relacji i stałego kontaktu z innymi ludźmi najczęściej prowadzi do zjawisk określanych jako samotność oraz izolacja społeczna. To problemy społeczne, bo dotyczą funkcjonowania jednostki w relacjach, przynależności, uczestnictwa w życiu wspólnoty i dostępu do wsparcia opartego na więziach.
Odpowiedź "samotność i izolacja osób starszych" jest trafna, ponieważ bez osób bliskich senior może rzadziej wychodzić z domu, mieć mniej rozmów i interakcji, rzadziej uczestniczyć w aktywnościach lokalnych, a także doświadczać poczucia osamotnienia. Z punktu widzenia pracy asystenta osoby niepełnosprawnej (i szerzej: wsparcia środowiskowego) rozpoznanie tego problemu jest ważne, bo pozwala planować działania: budowanie sieci wsparcia, aktywizację, organizację kontaktu z usługami i społecznością lokalną.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu. "Brak dostępu do edukacji" dotyczy barier w uczeniu się i kształceniu, a w sytuacji nie ma przesłanek o potrzebach edukacyjnych czy ograniczeniach systemu oświaty. "Bezrobocie młodzieży" odnosi się do rynku pracy osób młodych, co jest innym obszarem problemów społecznych i nie wynika z opisu. "Brak dostępu do opieki zdrowotnej" mógłby być problemem osób starszych, ale w treści podkreślono brak bliskich opiekunów, a nie ograniczenia systemu medycznego; sednem jest osłabienie więzi i wsparcia nieformalnego, czyli izolacja.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się brak rodziny, brak bliskich i trudność w utrzymaniu relacji, najpierw rozważ odpowiedzi dotyczące samotności, izolacji i wykluczenia społecznego, a dopiero potem bariery usługowe (np. zdrowie).
