"Klasa ochronności" (ochrony przeciwporażeniowej) informuje, w jaki sposób urządzenie chroni użytkownika przed porażeniem prądem w przypadku uszkodzenia.
Odpowiedź "Klasa II" jest właściwa, gdy urządzenie ma podwójną lub wzmocnioną izolację i nie wymaga podłączania przewodu ochronnego PE. Typowe cechy to brak "bolca" w wtyczce/gnieździe po stronie urządzenia oraz oznaczenie podwójnego kwadratu na obudowie lub tabliczce znamionowej. Dla wielu małych urządzeń przenośnych (w tym części żelazek) jest to często spotykane rozwiązanie konstrukcyjne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym ujęciu?
- "Klasa I" dotyczy urządzeń, w których podstawową ochroną jest izolacja robocza, a ochrona przy uszkodzeniu realizowana jest przez połączenie części przewodzących dostępnych z przewodem ochronnym (uziemienie/PE). To typowe m.in. dla wielu dużych urządzeń z metalowymi obudowami. W tym pytaniu oczekiwany jest jednak wariant bez PE.
- "Klasa III" dotyczy urządzeń zasilanych bardzo niskim napięciem bezpiecznym (SELV), gdzie ochrona wynika z samego sposobu zasilania (np. z transformatora bezpieczeństwa). Żelazko z zasady pracuje z mocą i napięciem sieciowym, więc ten wybór nie pasuje do typowej konstrukcji.
- "Klasa IV" nie jest standardową klasą ochronności urządzeń w powszechnie stosowanym podziale na klasy I, II i III, więc nie stanowi prawidłowej odpowiedzi w tym kontekście egzaminacyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy klasy ochronności, myśl o tym, czy urządzenie wymaga przewodu ochronnego (PE) oraz czy ma podwójną izolację albo zasilanie SELV. To zwykle pozwala szybko odróżnić klasy I/II/III.
