Wyróżnia się m.in. dwa podstawowe typy owłosienia: włosy terminalne oraz włosy vellus. Włosy terminalne są zwykle grubsze, dłuższe i mocniej pigmentowane, a ich mieszek wytwarza łodygę włosa o wyraźnej średnicy. Włosy vellus (meszek) są natomiast krótkie, cienkie i słabo pigmentowane, przez co często są mniej widoczne.
Na skórze głowy dorosłego człowieka dominują włosy o cechach typowych dla owłosienia terminalnego: są wyraźnie widoczne, rosną długo i mają większą średnicę niż meszek. To właśnie na tych włosach wykonuje się większość zabiegów fryzjerskich (strzyżenie, koloryzacja, modelowanie), co w praktyce zawodowej odpowiada pojęciu "włosów głowy".
Odpowiedź "Włosy vellus" jest nieprawidłowa, ponieważ meszek vellus co do zasady pokrywa znaczną część skóry, ale nie stanowi dominującego typu na owłosionej skórze głowy u osób dorosłych. Odpowiedź "Obie odpowiedzi są prawidłowe" jest pułapką: nawet jeśli pojedyncze włosy vellus mogą występować, pytanie dotyczy typu dominującego, a nie samej możliwości obecności. Odpowiedź "Żadna z odpowiedzi nie jest prawidłowa" również nie pasuje, bo oba typy włosów są poprawnymi kategoriami biologicznymi, a jeden z nich jest właściwy dla skóry głowy dorosłego człowieka.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o skórze głowy osoby dorosłej i "włosach" w kontekście usług fryzjerskich, najczęściej chodzi o owłosienie terminalne, a vellus kojarzymy raczej z delikatnym meszkiem na innych okolicach ciała.
