W odzieży sportowej najczęściej oczekuje się materiału, który po wysiłku i po praniu szybko schnie, jest lekki oraz mało się gniecie. Te wymagania są szczególnie istotne w ubraniach często pranych, intensywnie użytkowanych i przechowywanych w torbie lub plecaku.
Odpowiedź "Poliester" jest właściwa, ponieważ poliester (włókno syntetyczne) jest powszechnie stosowany w odzieży sportowej ze względu na dobrą stabilność wymiarową i niską podatność na zagniecenia. Dodatkowo takie włókna zwykle nie zatrzymują wody w takim stopniu jak włókna silnie higroskopijne, co sprzyja szybszemu schnięciu wyrobu po zawilgoceniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są najlepszym wyborem w kontekście pytania:
- "Bawełna" dobrze chłonie wilgoć, co bywa komfortowe, ale oznacza też, że materiał może wolniej schnąć i łatwo staje się cięższy po zawilgoceniu. W odzieży sportowej często dąży się do ograniczenia tego efektu.
- "Len" może dawać przyjemne odczucie chłodu i jest ceniony w odzieży letniej, jednak nie jest typowym surowcem na lekką, szybkoschnącą odzież sportową; ponadto nie odpowiada kluczowym wymaganiom zestawionym w pytaniu.
- "Wiskoza" (włókno chemiczne pochodzenia celulozowego) jest miękka i chłonna, ale ta chłonność zwykle nie sprzyja szybkiemu schnięciu w warunkach użytkowania sportowego.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o doborze surowca najpierw podkreśl w treści 2–3 cechy krytyczne (tu: lekkość, odporność na zmarszczki, szybkie schnięcie), a następnie porównaj każdą odpowiedź dokładnie do tych cech, bez kierowania się wyłącznie tym, czy materiał jest "naturalny" czy "sztuczny".
