Interpretacja wyników pomiarów polega na sprawdzeniu, czy każdy uzyskany wynik spełnia kryterium tolerancji. Tolerancja zapisana jako ±0,2 mm oznacza, że rzeczywisty wymiar może odchylić się od wymaganego wymiaru odniesienia (nominalnego/ustalonego w dokumentacji) maksymalnie o 0,2 mm w górę lub w dół. W praktyce kontroli warsztatowej nie wystarczy, że "większość" wyników jest dobra — element uznaje się za zgodny, gdy nie ma wyników przekraczających granice dopuszczalne.
W przedstawionej serii odczytów suwmiarką wartości są bardzo bliskie sobie (różnią się o dziesiąte części milimetra), co wskazuje na niewielki rozrzut pomiarów. Kluczowe jest jednak porównanie odczytów do tolerancji: jeśli granice dopuszczalne wynikające z ±0,2 mm obejmują wszystkie uzyskane wartości, wówczas odpowiedź "Tak, wszystkie pomiary mieszczą się w tolerancji." jest właściwa.
- Odpowiedź "Nie, żaden z pomiarów nie mieści się w tolerancji." jest błędna, bo wymagałaby, aby wszystkie odczyty znajdowały się poza granicami dopuszczalnymi, co nie wynika z danych.
- Odpowiedź "Tak, ale tylko niektóre pomiary mieszczą się w tolerancji." opisuje sytuację, w której część wyników przekracza tolerancję. Taki przypadek oznaczałby niezgodność (choćby jeden wynik poza tolerancją jest sygnałem problemu), ale tu przyjęto, że wszystkie mieszczą się w dopuszczalnym zakresie.
- Odpowiedź "Nie da się tego stwierdzić…" bywa wybierana, gdy brakuje wymiaru odniesienia lub kryterium oceny. W tym zadaniu kryterium (±0,2 mm) jest podane, więc na jego podstawie dokonuje się oceny zgodności.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o tolerancję zawsze sprawdzaj skrajne wyniki (najmniejszy i największy) oraz pamiętaj, że ocena zgodności dotyczy wymagań z dokumentacji, a nie "średniej z pomiarów".
