Wskazanie "Choroba Parkinsona" jest najbardziej uzasadnione, ponieważ w przedstawionych danych dominuje problem ruchowy ("zmniejszona motoryka"), który jest typowy dla zespołów parkinsonowskich i w praktyce najczęściej kojarzony z chorobą Parkinsona. W przebiegu tej choroby, obok objawów ruchowych, często obserwuje się również objawy psychiczne (m.in. obniżenie nastroju, objawy depresyjne) oraz konsekwencje społeczne (wycofanie, unikanie kontaktów, ograniczenie aktywności poza domem). Taki układ: deficyt motoryczny + pogorszenie nastroju + izolacja społeczna tworzy spójny, biopsychospołeczny obraz funkcjonowania osoby z chorobą przewlekłą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Zespół Aspergera" (w starszym nazewnictwie) odnosi się do trudności neurorozwojowych, w których kluczowe są różnice w komunikacji społecznej i wzorce zachowań, a nie nabyty spadek motoryki jako objaw wiodący. Izolacja może się pojawiać, ale sam zestaw objawów nie opisuje typowego obrazu tej jednostki.
- "Zespół Downa" jest zespołem genetycznym obecnym od urodzenia. W codziennej ocenie funkcjonowania dominują cechy rozwojowe i poznawcze oraz specyficzne problemy zdrowotne, a nie nagłe lub postępujące, nabyte "zmniejszenie motoryki" u wcześniej sprawnej osoby jako główny punkt rozpoznania.
- "Choroba Alzheimera" to przede wszystkim otępienie o typowym początku w sferze pamięci i funkcji poznawczych (dezorientacja, trudności w uczeniu się nowych informacji, zaburzenia planowania). Mogą współwystępować depresja i wycofanie, ale w danych brakuje kluczowych objawów poznawczych, które zwykle kierują podejrzenie w stronę Alzheimera.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pojawia się dominujący, nabyty problem ruchowy, a do tego obniżony nastrój i ograniczenie kontaktów społecznych, najpierw rozważ choroby neurologiczne wpływające na motorykę. Jednocześnie pamiętaj, że w praktyce terapeuty zajęciowego ważniejsze od samej etykiety rozpoznania jest opisanie wpływu objawów na ADL/IADL i dobranie adekwatnych aktywności terapeutycznych.
