W metodzie liniowej amortyzacji zakłada się stałą kwotę odpisu w każdym roku (przy równym czasie użytkowania w latach). Dlatego najpierw sprawdza się, czy roczna amortyzacja wynika z prostego podziału wartości początkowej przez liczbę lat:
30 000 zł / 5 lat = 6 000 zł.
Tabela pokazuje odpis 6 000 zł w każdym roku, więc spełnia warunek metody liniowej. Następnie weryfikuje się wartość księgową netto (wartość bilansową), która po każdym roku powinna być równa wartości początkowej pomniejszonej o skumulowane umorzenie. Po 1. roku: 30 000 − 6 000 = 24 000 zł. Po 2. roku: 30 000 − 12 000 = 18 000 zł. Po 3. roku: 30 000 − 18 000 = 12 000 zł. Po 4. roku: 30 000 − 24 000 = 6 000 zł. Po 5. roku: 30 000 − 30 000 = 0 zł. To dokładnie odpowiada wartościom w tabeli, więc odpowiedź "Tak" jest uzasadniona.
Odpowiedź "Nie" byłaby właściwa, gdyby odpis roczny nie wynosił 6 000 zł albo gdyby wartości księgowe nie wynikały z odejmowania skumulowanej amortyzacji.
Odpowiedź "Nie można stwierdzić na podstawie dostępnych danych" nie pasuje, ponieważ do sprawdzenia poprawności arytmetycznej planu liniowego wystarczają: wartość początkowa, metoda (liniowa) i okres (5 lat) — wszystkie te dane są podane.
Odpowiedź "Tabela jest niekompletna" również nie jest trafna w kontekście pytania, bo tabela zawiera lata, kwotę amortyzacji i wartość księgową, czyli elementy potrzebne do oceny poprawności przedstawionego planu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj dwa szybkie testy: (1) sprawdź, czy odpis = wartość/okres, (2) sprawdź, czy po ostatnim roku suma odpisów = wartość początkowa (gdy zakłada się zejście do zera).
