Pytanie dotyczy rozpoznania, dla której kopaliny najczęściej spotyka się eksploatację odkrywkową. W praktyce metoda odkrywkowa jest wybierana, gdy złoże zalega płytko lub jest bardzo rozległe, a usunięcie nadkładu jest ekonomicznie uzasadnione. Wtedy zamiast drążyć wyrobiska podziemne, usuwa się warstwy nadkładu i prowadzi urabianie w wyrobisku odkrywkowym.
Odpowiedź "Miedź" jest uzasadniona tym, że na świecie istnieją liczne i bardzo duże złoża miedzi (często porfirowe) eksploatowane metodą odkrywkową. Dla takich złóż charakterystyczne są: duże rozmiary, relatywnie niskie zawartości metalu oraz opłacalność masowego wydobycia w odkrywce. To powoduje, że w globalnym obrazie górnictwa miedzi odkrywki są bardzo częstym rozwiązaniem.
- "Ropa naftowa" nie pasuje do górnictwa odkrywkowego w typowym znaczeniu, bo jest pozyskiwana głównie przez wiercenia (wydobycie wiertnicze), a nie przez zdejmowanie nadkładu i urabianie kopaliny w wyrobisku odkrywkowym.
- "Węgiel kamienny" bywa wydobywany odkrywkowo w niektórych krajach, ale bardzo często jest też eksploatowany podziemnie (zwłaszcza przy większych głębokościach zalegania), więc jako odpowiedź "najczęściej" zależy od tego, czy porównujemy udział odkrywek w produkcji, wolumen czy liczbę zakładów.
- "Złoto" jest eksploatowane zarówno w odkrywkach (np. duże wyrobiska dla złóż rozproszonych), jak i podziemnie (żyły, złoża głębsze). Wybór metody silnie zależy od geometrii i głębokości złoża, dlatego trudno traktować złoto jako jednoznacznie "najczęściej odkrywkowe" bez doprecyzowania miary.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wśród opcji występuje surowiec, który nie jest typowo "kopalniany" odkrywkowo (np. ropa – wiercenia), łatwiej odsiać błędne odpowiedzi. Następnie warto myśleć geologicznie: duże, płytkie i rozległe złoża sprzyjają odkrywce; głębokie i wąskie formy złożowe sprzyjają podziemiu.
