Klucz do rozwiązania stanowi analiza węzłów, a nie "wygląd" rysunku. Połączenie równoległe oznacza, że dwa elementy mają dokładnie te same dwa punkty przyłączenia (te same dwa węzły). Wtedy napięcie na tych elementach jest jednakowe.
W pokazanym układzie można wskazać dwa węzły: węzeł górny (połączenie górnych końców gałęzi) oraz węzeł dolny (połączenie dolnych końców). Rezystor R1 jest wpięty między węzeł górny i dolny (gałąź górna z R1). Rezystor R2 jest również wpięty między ten sam węzeł górny i ten sam węzeł dolny (gałąź prawa z R2). Źródło V1 także łączy te same dwa węzły (gałąź lewa).
Dlatego zdanie "Rezystor R1 jest połączony równolegle z rezystorem R2" jest prawdziwe: oba rezystory mają wspólne dwa węzły, a więc to połączenie równoległe.
Pozostałe stwierdzenia są fałszywe z definicji połączenia szeregowego. W szeregu elementy są połączone "jeden za drugim" i przez oba płynie ten sam prąd, a węzeł łączący je nie może być miejscem rozgałęzienia. Tutaj występuje rozgałęzienie na gałęzie z R1 i R2, więc nie można traktować R1 i R2 jako elementów połączonych szeregowo. Podobnie nie ma podstaw, by uznać R1 lub R2 za połączone szeregowo ze źródłem V1, bo źródło stanowi osobną gałąź między tymi samymi węzłami, a nie element "w jednej linii" bez rozgałęzień.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz wątpliwość, policz węzły i sprawdź, czy końce elementów trafiają do tych samych dwóch węzłów. To najpewniejszy sposób odróżnienia połączenia równoległego od szeregowego, zwłaszcza na schematach ASCII.
