Tranzystor bipolarny NPN ma warstwy: emiter (N), baza (P), kolektor (N). Aby tranzystor przewodził, kluczowe jest spolaryzowanie złącza baza–emiter w kierunku przewodzenia, czyli ustawienie bazy na potencjale wyższym (dodatnim) względem emitera.
W technice i w zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się prąd konwencjonalny (techniczny) płynący od "+" do "−". Jest to umowa przeciwnа do rzeczywistego ruchu elektronów. Dlatego przy bazie dołączonej do napięcia dodatniego i emiterze do ujemnego, prąd bazy IB płynie konwencjonalnie od bazy do emitera.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Prąd zacznie płynąć od emitera do bazy." – to typowa pułapka: opisuje kierunek ruchu elektronów, a nie prądu umownego. W pomiarach i na schematach kierunki prądów podaje się konwencjonalnie.
- "Prąd zacznie płynąć od kolektora do emitera." – taki kierunek ma prąd kolektora IC w poprawnie zasilonym układzie, ale samo podanie polaryzacji bazy i emitera nie przesądza o torze kolektora (zależy od obwodu kolektora i obciążenia). Pytanie dotyczy skutku polaryzacji baza–emiter.
- "Prąd nie będzie płynąć." – przy polaryzacji przewodzenia złącza baza–emiter prąd bazy występuje, więc twierdzenie o braku prądu jest niezgodne z zasadą działania złącza PN.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie nie mówi inaczej, przyjmuj zawsze kierunek prądu konwencjonalnego. Gdy baza jest bardziej dodatnia niż emiter, odpowiedź "od bazy do emitera" jest zgodna z tą konwencją.