Prawo Engla opisuje zmianę struktury wydatków gospodarstwa domowego wraz ze wzrostem dochodu. Kluczowe jest rozróżnienie:
- wydatki absolutne – konkretna kwota (np. 1600 zł na żywność),
- udział w wydatkach – procent całego budżetu przeznaczany na daną kategorię (np. 40% wszystkich wydatków).
Zgodnie z prawem Engla, gdy dochód rośnie, udział wydatków na dobra podstawowe w całości wydatków zmniejsza się. Dzieje się tak dlatego, że po zaspokojeniu podstawowych potrzeb dodatkowy dochód jest coraz częściej przeznaczany na dobra wyższego rzędu (np. usługi, rekreację, lepszą jakość produktów), więc całkowite wydatki rosną szybciej niż wydatki na podstawy.
Dlatego odpowiedź: "Udział wydatków na dobra podstawowe w całości wydatków zmniejszy się." jest poprawna.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- Stwierdzenie o wzroście udziału odwraca zależność opisaną przez Engla — sugeruje, że wraz z bogaceniem się rośnie "ciężar" dóbr podstawowych w budżecie, co jest sprzeczne z obserwacjami budżetów domowych.
- Teza o braku zmian udziału ignoruje fakt, że prawo Engla dotyczy właśnie przesuwania wydatków w stronę innych kategorii wraz ze wzrostem dochodu.
- Odpowiedź, że udział nie ma związku z dochodem, zaprzecza istocie prawa Engla, które opisuje statystyczną zależność między dochodem a strukturą konsumpcji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się prawo Engla, szukaj słowa "udział", "procent", "struktura wydatków". To pomaga uniknąć częstej pomyłki polegającej na myleniu udziału z kwotą wydatków.