W układzie połączenia równoległego kondensatorów oba elementy są podłączone do tych samych dwóch węzłów, więc na każdym z nich występuje to samo napięcie U.
Kluczowa własność: w równoległym połączeniu sumują się ładunki zgromadzone na kondensatorach. Skoro dla pojedynczego kondensatora zachodzi zależność Q = C · U, to dla dwóch kondensatorów równolegle:
- Qcałk = Q1 + Q2
- Q1 = C1·U, Q2 = C2·U
Zatem:
Qcałk = (C1 + C2) · U.
Definiując pojemność zastępczą Cz tak, by Qcałk = Cz · U, otrzymujemy prosty wzór:
Cz = C1 + C2.
Podstawienie danych: C1=4 µF oraz C2=6 µF:
Cz = 4 µF + 6 µF = 10 µF.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 2 µF oraz 1,5 µF to typowe wyniki po pomyleniu z połączeniem szeregowym, gdzie stosuje się zależność z sumą odwrotności (1/C). Taki wzór nie pasuje do połączenia równoległego.
- 24 µF może wynikać z nieuzasadnionego mnożenia 4·6 albo mylnego przekonania, że "dwa elementy razem to iloczyn". Dla kondensatorów równolegle nie mnoży się pojemności.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj analogię: kondensatory równolegle się dodają, a rezystory równolegle się "zmniejszają". Przy krótkich zadaniach najpierw rozpoznaj typ połączenia, dopiero potem licz.
