Bejca służy przede wszystkim do barwienia drewna. W praktyce oznacza to, że preparat wnika w strukturę materiału i zmienia jego kolor w sposób, który podkreśla naturalne usłojenie (rysunek słojów pozostaje widoczny, często nawet bardziej wyraźny). Dlatego stwierdzenie "Bejca podkreśla naturalne usłojenie drewna" jest prawdziwe.
Stwierdzenie "Bejca zasłania naturalne usłojenie drewna" jest błędne, bo zasłanianie rysunku słojów jest typowe raczej dla farb lub kryjących powłok pigmentowych, a nie dla bejcy. Bejca ma dawać efekt wybarwienia przy zachowaniu rysunku drewna.
Stwierdzenie "Bejca nie wymaga użycia lakieru do ochrony powierzchni" może wprowadzać w błąd: sama bejca zwykle nie jest pełną warstwą ochronną. W wielu zastosowaniach po bejcowaniu stosuje się dodatkowe zabezpieczenie (np. lakier, olej, wosk lub inny system), aby zwiększyć odporność na ścieranie i zabrudzenia.
Stwierdzenie "Bejca jest idealna do drewna narażonego na dużą wilgotność" także jest nieprecyzyjne i najczęściej fałszywe w sensie ogólnym: o przydatności w warunkach wilgoci decyduje przede wszystkim warstwa ochronna i cały system wykończenia, a nie sam etap barwienia. W środowisku wilgotnym kluczowy jest dobór produktu o odpowiedniej odporności oraz poprawna aplikacja.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj rozróżnienie: bejca = kolor/wybarwienie, lakier/olej = ochrona (powłoka lub impregnacja zależnie od produktu).
