W obiekcie takim jak fontanna beton pracuje w warunkach stałego lub częstego kontaktu z wodą. Z tego powodu jedną z kluczowych cech materiału jest niska przepuszczalność wodna (czyli dążenie do wodoszczelności). Im łatwiej woda przenika przez beton, tym większe ryzyko:
- przecieków i ubytków wody w niecce,
- zawilgocenia podbudowy i otoczenia fontanny,
- przyspieszonej degradacji betonu na skutek transportu wody i rozpuszczonych w niej związków,
- problemów eksploatacyjnych i większych kosztów konserwacji.
Odpowiedź "Beton jest materiałem o niskiej przepuszczalności wodnej" najlepiej odpowiada temu wymaganiu: szczelniejszy beton ogranicza filtrację, co jest bezpośrednio powiązane z prawidłowym działaniem i trwałością fontanny.
Stwierdzenie o "wysokiej przepuszczalności wodnej" jest niepożądane w fontannie, bo oznacza łatwiejsze przenikanie wody przez materiał i większe prawdopodobieństwo nieszczelności. Podobnie "wysoki stopień porowatości" zwykle koreluje z łatwiejszym wnikaniem wody i większą nasiąkliwością, co w obiekcie wodnym jest niekorzystne.
"Wysoka elastyczność" nie jest typowym, głównym kryterium doboru betonu na nieckę fontanny: beton z natury nie jest materiałem elastycznym jak elastomery. W praktyce znaczenie mogą mieć też inne parametry (np. trwałość, odporność na warunki atmosferyczne), ale spośród podanych opcji to właśnie niska przepuszczalność najtrafniej odnosi się do kontaktu z wodą.