Podszewka w płaszczu ma kilka praktycznych zadań: ułatwia zakładanie i zdejmowanie (zmniejsza tarcie o odzież noszoną pod spodem), poprawia komfort, pomaga utrzymać kształt wyrobu oraz osłania szwy i warstwy wewnętrzne. Dlatego materiał na podszewkę powinien być relatywnie gładki, stabilny wymiarowo, odporny na gniecenie i przetarcia, a przy tym na tyle lekki, by nie dodawać zbędnej grubości.
Odpowiedź "Poliester" pasuje do tych wymagań: tkaniny poliestrowe podszewkowe są powszechnie stosowane, zwykle mają dobrą gładkość i poślizg, a także dość wysoką odporność na zagniecenia i wycieranie. To cechy szczególnie ważne w płaszczu, który jest często użytkowany w ruchu (rękawy, przody) i zakładany na inne warstwy.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w typowym zastosowaniu podszewkowym:
- "Bawełna" jest przyjemna i oddychająca, ale często ma większe tarcie i łatwiej się gniecie, co może pogarszać poślizg i wygląd wnętrza płaszcza. W niektórych konstrukcjach może się sprawdzić, ale nie jest to najbardziej typowy wybór na klasyczną podszewkę płaszcza.
- "Dżersej" to dzianina, czyli materiał o innej strukturze niż klasyczna tkanina podszewkowa. Zwykle bardziej się rozciąga i "pracuje", co w roli podszewki może utrudniać montaż, powodować falowanie lub niepożądane układanie się w połączeniu z tkaniną wierzchnią.
- "Denim" jest tkaniną wierzchnią: jest grubszy, sztywniejszy i cięższy. Jako podszewka zwiększałby masę płaszcza i ograniczał poślizg, a to stoi w sprzeczności z funkcją podszewki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy podszewki w odzieży wierzchniej, myśl o gładkości, poślizgu i trwałości materiału. To zwykle prowadzi do wyboru typowych tkanin podszewkowych, często na bazie włókien chemicznych, zamiast materiałów typowo wierzchnich lub dzianin.
