W obwodzie oświetleniowym (jak w każdym obwodzie końcowym) podstawowym wymaganiem jest ochrona przewodów i odbiorników przed skutkami prądu przetężeniowego, czyli przede wszystkim:
- przeciążenia (zbyt duży prąd przez dłuższy czas, np. uszkodzenie oprawy, błąd podłączenia, zbyt duże obciążenie),
- zwarcia (nagły, bardzo duży prąd, np. uszkodzona izolacja, zwarcie w oprawie lub puszce).
Taką funkcję realizuje wyłącznik nadmiarowo-prądowy, czyli typowy wyłącznik instalacyjny stosowany w rozdzielnicach. Działa on w dwóch "trybach": człon przeciążeniowy reaguje na długotrwałe przetężenia, a człon zwarciowy na duże prądy zwarciowe.
Odpowiedź "wyłącznik różnicowoprądowy" nie jest najlepsza dla sformułowania "zabezpieczanie obwodów oświetleniowych", ponieważ RCD wykrywa prąd różnicowy (upływ do ziemi) i służy głównie do ochrony przeciwporażeniowej oraz ograniczania skutków uszkodzeń izolacji. Nie zapewnia on samodzielnie typowej ochrony przeciążeniowo-zwarciowej przewodów, więc nie zastępuje zabezpieczenia nadprądowego.
Odpowiedź "wyłącznik nadprądowy" w praktyce jest często używana jako skrót myślowy dla tego samego typu aparatu co "wyłącznik nadmiarowo-prądowy". Z punktu widzenia logiki testu może to budzić wątpliwości, ale intencja poprawnej odpowiedzi pozostaje związana z zabezpieczeniem nadprądowym obwodu.
Odpowiedź "bezpiecznik topikowy" również realizuje ochronę nadprądową, jednak w typowych instalacjach budynkowych często stosuje się wyłączniki instalacyjne ze względu na wygodę eksploatacji (ponowne załączenie po zadziałaniu, łatwiejsza diagnostyka). Na egzaminie warto pamiętać: MCB zabezpiecza przed przeciążeniem i zwarciem, a RCD zabezpiecza przed prądem upływu (ochrona przeciwporażeniowa), przy czym w wielu układach stosuje się je łącznie.