W zastosowaniach zewnętrznych (mała architektura krajobrazu) "odporność na warunki atmosferyczne" w praktyce oznacza przede wszystkim dobrą trwałość przy zmiennych temperaturach, okresowym zawilgoceniu oraz cyklach zamrażania i rozmrażania. Istotne są też odporność na ścieranie (ruch pieszy, piasek), a pośrednio także skłonność do pęknięć i łuszczenia.
Odpowiedź "Granit - ze względu na jego twardość i odporność na ścieranie" jest trafna, ponieważ granit jest skałą magmową o dużej wytrzymałości i twardości, co zwykle przekłada się na wysoką trwałość elementów narażonych na eksploatację (np. stopnie, obrzeża, kostka, płyty). W praktyce granit często wybiera się tam, gdzie liczy się wieloletnia odporność oraz małe zużycie powierzchni.
Dlaczego pozostałe propozycje są gorsze w tym ujęciu:
- "Piaskowiec - ze względu na jego porowatą strukturę" wskazuje cechę, która zwykle obniża odporność: większa porowatość i nasiąkliwość zwiększają ryzyko uszkodzeń w mrozie oraz zabrudzeń i rozwoju nalotów.
- "Marmur - ze względu na jego gładkość i estetykę" opiera wybór na walorach wizualnych, a nie na trwałości atmosferycznej. Estetyka nie jest parametrem odpornościowym; w warunkach zewnętrznych liczą się właściwości fizyczne i (często) chemiczne.
- "Wapień - ze względu na jego lekkość i łatwość obróbki" również podaje cechy użytkowe (obróbka), które nie gwarantują trwałości na zewnątrz. Łatwiejsza obróbka bywa wręcz powiązana z mniejszą twardością, co może pogarszać odporność na ścieranie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy trwałości na zewnątrz, szukaj odpowiedzi powiązanej z twardością, małą nasiąkliwością/porowatością i odpornością na ścieranie, a nie z "ładnym wyglądem" czy "łatwością obróbki".
