Rurka Bourdona jest klasycznym mechanicznym elementem czujnikowym stosowanym w analogowych manometrach sprężynowych. Ma zwykle kształt litery C, spirali lub helisy i spłaszczony przekrój. Jeden koniec jest podłączony do mierzonego ciśnienia (unieruchomiony), a drugi jest zamknięty i może się przemieszczać.
Gdy ciśnienie wewnątrz rurki rośnie, rurka ma tendencję do prostowania się. To niewielkie przemieszczenie końca rurki jest przekazywane przez układ dźwigni/zębatek na wskazówkę, która pokazuje wartość ciśnienia na skali. Taki sposób działania jest charakterystyczny właśnie dla odpowiedzi "manometru".
Pozostałe odpowiedzi opisują elementy o innej funkcji:
- "smarowniczki" – jej zadaniem jest dozowanie środka smarnego do strumienia sprężonego powietrza (np. mgła olejowa). Nie realizuje pomiaru i nie potrzebuje sprężystej rurki do zamiany ciśnienia na wychylenie wskazówki.
- "filtra powietrza" – filtr usuwa zanieczyszczenia (cząstki stałe, kondensat) dzięki wkładowi filtracyjnemu i konstrukcji obudowy. To element przygotowania powietrza, a nie czujnik ciśnienia.
- "reduktora ciśnienia" – reduktor służy do regulacji i stabilizacji ciśnienia wyjściowego (typowo przez membranę/sprężynę i zawór). Może mieć dołączony manometr do podglądu, ale sama zasada redukcji nie opiera się na rurce Bourdona.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: Bourdon = manometr. Jeżeli pytanie dotyczy elementu czujnikowego w pomiarze ciśnienia, rurka Bourdona jest jedną z najbardziej typowych odpowiedzi.
