Rurka Prandtla (układ Pitot-static) w lotnictwie służy do dostarczenia dwóch bezpośrednio mierzonych wartości ciśnienia z opływającego powietrza.
- Ciśnienie całkowite (spiętrzenia) p0 jest pobierane z otworu czołowego skierowanego w stronę napływu. W tym miejscu struga jest "wyhamowana", a energia kinetyczna przepływu przechodzi w wzrost ciśnienia.
- Ciśnienie statyczne ps jest pobierane z otworów bocznych ustawionych tak, aby możliwie wiernie odzwierciedlać ciśnienie otaczającej atmosfery w miejscu zabudowy.
Na podstawie tych dwóch pomiarów wyznacza się ciśnienie dynamiczne, ale już jako wielkość obliczaną:
pdyn = p0 − ps.
To właśnie różnica ciśnień zasila m.in. prędkościomierz (IAS), ponieważ jest związana z prędkością przepływu. Z kolei wysokościomierz i wariometr korzystają głównie z toru statycznego.
Dlatego odpowiedź "całkowitego i statycznego." jest poprawna: opisuje dwa ciśnienia, które rurka mierzy bezpośrednio. Odpowiedź "dynamicznego i statycznego." jest typową pułapką – dynamiczne wynika z różnicy, a nie z osobnego bezpośredniego pomiaru. Odpowiedzi "tylko dynamicznego." i "tylko statycznego." są błędne, bo pomijają drugi kanał pomiarowy, bez którego nie da się poprawnie wyznaczać parametrów lotu w układzie Pitot-static.