Przedmiarowanie (a później obmiar w rozliczeniu) polega na przypisaniu robotom właściwej jednostki miary, która najlepiej oddaje zakres wykonania danej czynności. Rusztowania zewnętrzne są elementem organizacji i zabezpieczenia stanowiska pracy – służą do prowadzenia robót na wysokości, głównie wzdłuż elewacji lub przy elementach konstrukcyjnych.
Dlatego w praktyce kosztorysowej rusztowania zewnętrzne ujmuje się najczęściej w m2 ich powierzchni. Taka jednostka odzwierciedla "obszar" dostępny do pracy, a także skalę montażu, kotwienia, pomostów i komunikacji, które rosną wraz z rozmiarem powierzchni rusztowania.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "w m3 ich objętości" – objętość ma sens przy materiałach i robotach kubaturowych (np. beton), natomiast rusztowanie nie jest rozliczane jako "bryła" do wypełnienia.
- "w m2 rzutu ich powierzchni" – rzut (powierzchnia w planie) nie opisuje właściwie pracy na elewacji; dwa rusztowania o tym samym rzucie mogą mieć zupełnie inną wysokość i inny nakład robót.
- "w metrach bieżących ich długości" – długość nie uwzględnia wysokości ani liczby poziomów roboczych, więc nie oddaje rzeczywistego nakładu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy rusztowań zewnętrznych, myśl o powierzchni obsługiwanej/pracy, a nie o kubaturze czy długości. To pomaga szybko odróżnić m2 od m3 i mb.