Woda zasilająca to woda doprowadzana do kotła parowego w celu wytworzenia pary. Z punktu widzenia eksploatacji bardzo istotne jest, aby przed doprowadzeniem do części, w której zachodzi intensywne parowanie, była ona odpowiednio podgrzana. Podniesienie temperatury wody zasilającej ogranicza straty energii, poprawia sprawność układu oraz zmniejsza ryzyko niekorzystnych zjawisk termicznych wynikających z dużych różnic temperatur.
W typowych rozwiązaniach kotłów parowych podgrzewanie wody zasilającej odbywa się w wymienniku ciepła zlokalizowanym w strefie przepływu spalin (w praktyce często jest to urządzenie odzyskujące ciepło spalin). Taki element przekazuje ciepło z gorących spalin do wody zasilającej, zanim woda trafi dalej w obieg kotłowy. Dzięki temu dla uzyskania tej samej ilości pary potrzeba mniej energii ze spalania paliwa.
Odpowiedź "2" jest poprawna, ponieważ na rysunku element oznaczony tą cyfrą odpowiada urządzeniu, w którym realizowane jest podgrzewanie wody zasilającej przed jej dalszym przepływem w kierunku części wytwarzającej parę.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do innych elementów układu kotła, które nie pełnią funkcji podgrzewania wody zasilającej. W typowych schematach elementy te mogą odpowiadać m.in. częściom odpowiedzialnym za wytwarzanie pary, podgrzewanie pary lub elementom przepływu spalin, ale bez właściwej funkcji przekazywania ciepła do wody zasilającej. Na egzaminie warto zwracać uwagę, jaki czynnik roboczy jest wskazany w treści (woda zasilająca, para, spaliny) i śledzić jego drogę na schemacie.
Wskazówka: najpierw zidentyfikuj strumień wody zasilającej na rysunku, a dopiero potem szukaj elementu, w którym następuje przyrost temperatury tej wody (wymiennik ciepła), zamiast sugerować się samą numeracją.
