Mapa numeryczna gleb i siedlisk to mapa tematyczna, która pokazuje zróżnicowanie warunków środowiskowych na obszarze leśnym. W praktyce obejmuje warstwy opisujące m.in. typy gleb oraz cechy siedliska (warunki wzrostu drzew), co jest podstawą do podejmowania wielu decyzji gospodarczych.
Odpowiedź "gleb i siedlisk." jest poprawna, ponieważ taka mapa służy do interpretacji warunków przyrodniczych i ich przestrzennego rozmieszczenia. To właśnie te informacje są kluczowe przy planowaniu składu gatunkowego odnowień, doborze rębni, ocenie ryzyka (np. przesuszeń) czy analizie przydatności siedlisk.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "przeglądową drzewostanów." – mapa drzewostanowa koncentruje się na cechach drzewostanu (np. gatunek, wiek, zwarcie, zasobność) i jest inną warstwą tematyczną niż gleby oraz siedliska. To mapa "co rośnie" i "w jakiej strukturze", a nie "jakie są warunki siedliskowe".
- "projektowanych cięć rębnych." – to typowa warstwa planistyczna wskazująca lokalizację i zasięg zaplanowanych cięć. Takie mapy opisują przyszłe działania gospodarcze, a nie trwałe cechy środowiska.
- "projektowanych odnowień i zalesień." – podobnie jak wyżej, jest to warstwa operacyjno-planistyczna (gdzie i kiedy planuje się odnowienia lub zalesienia). Może korzystać z danych siedliskowych, ale nie jest mapą glebowo-siedliskową.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy rozpoznajesz mapę, zawsze rozdziel w myśleniu warstwy środowiskowe (gleby, siedliska, hydrologia) od warstw gospodarczych (cięcia, odnowienia, zabiegi). Te drugie zwykle odnoszą się do "projektu" lub "planowanych działań", a pierwsze do cech terenu i siedliska.