Czujnik indukcyjny wytwarza przed czołem pole elektromagnetyczne. Zbliżenie metalu do tej strefy wpływa na pole i może powodować zmianę zasięgu, niestabilne przełączanie albo fałszywe zadziałania. W czujnikach nieekranowanych (non-flush) pole "rozchodzi się" szerzej, więc są one bardziej wrażliwe na metal w otoczeniu przed czołem czujnika.
Dlatego minimalne odległości montażowe podaje się w odniesieniu do parametru sn, czyli znamionowej odległości działania. Jeśli metalowe elementy konstrukcyjne znajdą się zbyt blisko przed czołem, czujnik może działać nieprawidłowo mimo poprawnego podłączenia elektrycznego.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź 3 × sn?
To typowy wymóg/zalecenie montażowe dla czujnika nieekranowanego, określające minimalny odstęp w kierunku osi czujnika (przed czołem), aby metal nie "skracał" lub nie zniekształcał efektywnego zasięgu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 3 × d – średnica (d) jest wymiarem geometrycznym obudowy, a pytanie dotyczy strefy działania i wpływu metalu na pole; w tym ujęciu właściwym odniesieniem jest sn, nie d.
- 2 × sn – zbyt mały odstęp dla czujnika nieekranowanego; może nie zapewnić stabilnej pracy w otoczeniu metalu przed czołem.
- 2 × d – podobnie jak 3 × d, odnosi się do średnicy, a nie do znamionowej odległości działania; dodatkowo nie wynika z logiki pracy czujnika w tej konfiguracji.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać, że w zadaniach o odległościach montażowych często rozstrzygające są: typ czujnika (ekranowany/nieekranowany) oraz to, czy mowa o odległościach przed czołem czy z boku. Następnie dopiero dobiera się właściwy mnożnik względem sn.
