Grafika rastrowa (bitmapowa) to obraz zbudowany z pikseli. To podstawowy format pracy fotografa: zdjęcia z aparatu, skany czy pliki publikowane w internecie. Programy do edycji rastra są projektowane do operacji takich jak kadrowanie, retusz, praca na warstwach, maskowanie, wyostrzanie oraz korekcje tonalne i barwne (np. poziomy, krzywe, balans bieli).
Dlatego odpowiedź "obrazów rastrowych" jest właściwa: interfejs edytora rastrowego zwykle skupia się na obrazie w postaci bitmapy i narzędziach modyfikujących piksele.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne rodzaje edycji:
- "materiału filmowego" dotyczy programów do montażu wideo. Charakterystyczna jest tam oś czasu z wieloma ścieżkami wideo i audio, podglądem sekwencji, narzędziami cięcia klipów i przejść.
- "plików dźwiękowych" to edytory audio, w których typowy jest widok fali dźwiękowej, metryka głośności, narzędzia redukcji szumów, normalizacji i pracy z próbkowaniem.
- "obiektów wektorowych" odnosi się do grafiki wektorowej, zbudowanej z obiektów (krzywe, kształty, tekst) skalowalnych bez utraty jakości. Tam dominują narzędzia do ścieżek, węzłów i konturów, a nie operacje na pikselach.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać prostą regułę: fotografia = raster, logo/ikonografia = wektor, a wideo i audio rozpoznasz po pracy "w czasie" (timeline) lub fali dźwiękowej. Jeśli na rysunku widać narzędzia typowe dla retuszu i korekcji zdjęć, najczęściej chodzi o edycję obrazów rastrowych.