Na rysunku pokazano połączenie wał–piasta, czyli osadzenie elementu obrotowego na wale. Kluczowe jest rozpoznanie dwóch cech symbolicznych:
- Wałek wielowypustowy w uproszczeniu rysunkowym przedstawia się jako wałek gładki z cienkimi liniami ciągłymi równoległymi do osi. Taki zapis wskazuje na istnienie szeregu wypustów przenoszących moment obrotowy.
- Koło zębate rozpoznaje się po zarysie uzębienia oraz po linii podziałowej (cienka linia punktowa) przebiegającej w obszarze wieńca zębatego. Linia podziałowa jest typowym wyróżnikiem uzębienia w rysunku technicznym.
Dlatego poprawna odpowiedź brzmi: "koła zębatego z wałkiem wielowypustowym." Taki układ jest bardzo częsty w praktyce, bo wielowypust umożliwia przeniesienie dużego momentu, a jednocześnie ułatwia montaż i demontaż; często dopuszcza też przesuw osiowy elementu na wale (zależnie od rozwiązania konstrukcyjnego).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "koła pasowego z wałkiem wielowypustowym" – koło pasowe zwykle ma rowki lub gładką powierzchnię pod pas i nie ma linii podziałowej uzębienia. Sam "schodek" średnic nie jest dowodem na koło pasowe; decydują cechy uzębienia.
- "dwóch kół zębatych" – ta odpowiedź dotyczy zazębienia (współpracy dwóch wieńców zębatych). Na rysunku nie widać pary kół w kontakcie, tylko jedno koło osadzone na wale.
- "wałka z zębnikiem" – zębnik to koło zębate (często mniejsze) albo element wykonany jako część wału, ale tu istotą rysunku jest osadzenie koła na wielowypuście, a nie wykonanie uzębienia bezpośrednio na wale.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wahasz się między kołem zębatym a pasowym, szukaj linii podziałowej oraz charakterystycznego zarysu zębów. Przy wielowypuście zawsze sprawdź, czy na wale są cienkie linie równoległe do osi sygnalizujące wypusty.
