Połączenie kołnierzowe jest połączeniem rozłącznym. Na rysunkach technicznych rozpoznaje się je najczęściej po:
- dwóch kołnierzach na końcach łączonych odcinków,
- śrubach (i nakrętkach) rozmieszczonych wokół obwodu,
- często zaznaczonej uszczelce pomiędzy kołnierzami.
Taka konstrukcja pozwala na łatwy demontaż rurociągu lub armatury (np. zaworu, filtra, pompy) podczas serwisu, kontroli szczelności czy wymiany uszczelnienia.
Odpowiedź "kielichowe" opisuje inny typ połączenia, w którym jeden element ma kielich, a drugi (bosy koniec rury) jest w niego wsuwany. Kluczową cechą jest kształt kielicha i osadzenie końcówki rury, a nie skręcane kołnierze.
Odpowiedzi "lutowane" i "spawane" dotyczą połączeń nierozłącznych. W takich złączach nie występuje zestaw dwóch kołnierzy skręconych śrubami; zamiast tego na rysunku widoczna byłaby spoina lub obszar złącza lutowanego, a demontaż wymagałby rozcięcia/rozgrzania i ponownego wykonania złącza.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widać elementy złączne (śruby) i dwie dosunięte tarcze, najpierw rozważ połączenie kołnierzowe, bo jest najbardziej charakterystyczne i typowe dla połączeń wymagających okresowego rozbierania.