Pytanie sprawdza umiejętność rozpoznania metody tyczenia prostej na podstawie schematu. W praktyce terenowej (także w pracach leśnych) stosuje się różne sposoby wyznaczania odcinków prostych, a ich nazwy odnoszą się do tego, z jakiego punktu i w jakim kierunku prowadzi się kolejne czynności tyczenia.
Odpowiedź "ze środka" jest właściwa wtedy, gdy rysunek wskazuje, że punktem odniesienia jest środek odcinka (punkt środkowy), a wyznaczanie punktów linii odbywa się symetrycznie na obie strony od tego punktu. Taki schemat jest charakterystyczny dla tyczenia "ze środka", bo minimalizuje kumulowanie się błędów w jednym kierunku i bywa wygodny, gdy łatwo ustalić środek lub gdy chcemy równomiernie rozłożyć odchyłki.
Odpowiedź "na siebie" opisuje sytuację, w której tyczenie prowadzi się z dwóch końców w kierunku środka, a kontrola polega na "spotkaniu się" wyznaczanych punktów. Jeśli rysunek pokazuje jedną bazę w centrum, ta interpretacja nie jest zgodna.
Odpowiedź "w przód" sugeruje tyczenie etapowe w jednym kierunku: od punktu początkowego do kolejnych punktów dalej na linii. Gdy schemat akcentuje punkt środkowy i dwa kierunki odkładania, nie jest to tyczenie "w przód".
Odpowiedź "biegunową" dotyczy sposobu wyznaczania punktów przez kierunek i odległość z jednego stanowiska (metoda biegunowa). To inna kategoria opisu niż "ze środka/w przód/na siebie", które w tym pytaniu odnoszą się do organizacji tyczenia prostej na szkicu.
Na egzaminie zwróć uwagę na: (1) punkt, od którego zaczyna się tyczenie, (2) czy odkładanie jest w jedną stronę czy w obie, (3) czy schemat wygląda jak praca z jednego stanowiska (biegunowo), czy jak tyczenie liniowe odcinka.
