KWALIFIKACJA ELM5 - CZERWIEC 2017

Odpowiedź "zalania." jest poprawna, ponieważ rysunki pokazują typową budowę czujki zalania stosowanej w systemach alarmowych: moduł elektroniczny (PCB) z zaciskami oraz zewnętrzną sondę na przewodzie, zakończoną dwiema metalowymi elektrodami. W praktyce to właśnie elektrody są elementem pomiarowym: gdy pojawi się woda, przewodzi ona prąd i zamyka obwód (lub znacząco zmniejsza rezystancję) między elektrodami. Elektronika czujki interpretuje ten stan jako alarm zalania i przełącza wyjście (często przekaźnikowe).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

• "ruchu." – czujki ruchu najczęściej wykorzystują PIR (czujnik podczerwieni) lub mikrofalę. Ich obudowy mają charakterystyczne okno/soczewkę Fresnela, a nie sondę z elektrodami do kontaktu z wodą.
• "dymu i ciepła." – czujki dymu/ciepła mają komorę optyczną, elementy detekcji dymu lub czujniki temperatury (termistory), a nie przewodową sondę elektrodową. Zwykle są to urządzenia sufitowe o innej konstrukcji.
• "stłuczenia szyby." – czujki stłuczenia szyby pracują akustycznie lub wibracyjnie (mikrofon/piezoprzetwornik). Nie wymagają sondy z dwiema elektrodami umieszczanej na podłodze; montuje się je w pobliżu szyb lub na elementach konstrukcyjnych.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widzisz sondę z dwoma bolcami oraz złącze opisane jako "SENSOR", to niemal zawsze jest to czujka zalania. Warto też zapamiętać skrót TMP jako obwód sabotażowy, spotykany w wielu elementach systemów alarmowych.