Rzepak ozimy jest uznawany za roślinę przemysłową przede wszystkim dlatego, że należy do roślin oleistych. W praktyce gospodarczej surowcem o kluczowym znaczeniu są nasiona, z których uzyskuje się olej (dla przemysłu spożywczego i technicznego). Wysoka zawartość tłuszczu w nasionach jest cechą, która uzasadnia przemysłowy charakter tej uprawy.
Odpowiedź "nasiona zawierają 50% tłuszczu" wskazuje właśnie na tę najważniejszą cechę surowcową: rzepak jest uprawiany na nasiona o dużej zawartości oleju, które można efektywnie przerabiać w przemyśle.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "jest surowcem do produkcji etanolu" – etanol wytwarza się typowo z surowców bogatych w cukry lub skrobię. Rzepak kojarzy się raczej z przemysłem olejarskim (olej), a nie z dominującą produkcją etanolu.
- "łodyga jest surowcem dla przemysłu włókienniczego" – surowcem włókienniczym są zwykle rośliny typowo włóknodajne (np. rośliny łykowe). Rzepak nie jest standardowo klasyfikowany i uprawiany jako roślina włóknista.
- "łuszczynę przerabia się na śrutę" – w technologii paszowej i olejarskiej śruta/produkt poekstrakcyjny odnosi się do materiału powstałego po przerobie nasion (po wytłoczeniu/ekstrakcji oleju), a nie do samej łuszczyny jako odrębnego surowca.
W kontekście kształcenia pszczelarza warto pamiętać, że rzepak jest jednocześnie ważnym pożytkiem, ale pytanie sprawdza klasyfikację gospodarczą rośliny: przemysłowy charakter wynika z wartości surowca nasiennego i jego przetwórstwa.
