W ruchu postępowym po prostej, przy założeniu "pominięcia oporów ruchu", siła w zaczepie/haku jest w tym zadaniu siłą wypadkową działającą na przyczepę w kierunku ruchu. Oznacza to, że jedynym efektem tej siły jest nadanie przyczepie przyspieszenia.
Stosujemy II zasadę dynamiki Newtona:
F = m · a
gdzie:
- m – masa ciała, które przyspieszamy (tu: przyczepy) w kilogramach,
- a – przyspieszenie w m/s²,
- F – siła w niutonach (N).
Podstawienie danych:
Obliczenie:
F = 50 · 2 = 100 N
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "50 N" odpowiadałoby sytuacji, w której przyspieszenie wynosi 1 m/s² (bo 50 kg · 1 m/s² = 50 N). To nie zgadza się z treścią.
- "25 N" dawałoby przyspieszenie 0,5 m/s², więc jest zbyt małe jak na podane 2 m/s².
- "200 N" wymagałoby przyspieszenia 4 m/s² lub masy 100 kg. To także nie wynika z danych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki i proporcjonalność. Jeśli przyspieszenie rośnie 2×, siła (przy tej samej masie) też rośnie 2×; tu wynik musi być dokładnie dwukrotnością masy wyrażonej w kg.