Na rysunku rozpoznajemy hamulec bębnowy, ponieważ elementem współpracującym z okładzinami ciernymi jest bęben (zewnętrzny pierścień), a wewnątrz znajdują się dwie szczęki hamulcowe z okładzinami. W hamulcu bębnowym szczęki są rozpierane na zewnątrz i dociskają od środka do obracającego się bębna.
O uruchamianiu mechanicznym świadczy mechanizm rozpierający w formie krzywki oraz widoczna dźwignia sterująca. Taki układ przenosi siłę przez elementy mechaniczne (dźwignia, cięgno, linka), bez udziału cieczy roboczej czy sprężonego powietrza.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Tarczowy uruchamiany pneumatycznie – hamulec tarczowy ma tarczę i zacisk z klockami dociskanymi z obu stron; pneumatyka wymagałaby elementu typu komora membranowa/siłownik, których tu nie ma.
- Szczękowy uruchamiany mechanicznie – na rysunku faktycznie są szczęki, ale określenie "szczękowy" opisuje element roboczy, nie typ konstrukcji. Typem jest "bębnowy", bo pracuje z bębnem.
- Tarczowy uruchamiany hydraulicznie – hydraulika byłaby powiązana z cylinderkiem/tłoczkami i przewodem, a tarczowy wymagałby tarczy; schemat pokazuje bęben i krzywkę.
W praktyce (np. w ciągnikach i maszynach rolniczych) mechanicznie uruchamiane hamulce bębnowe często pełnią funkcję postojową. Wymagają kontroli luzu hamulcowego oraz zużycia okładzin, bo zbyt duży luz pogarsza skuteczność, a zbyt mały może powodować grzanie i przyspieszone zużycie.
