Wzbogacanie surowca polega na rozdzieleniu mieszaniny ziaren mineralnych na strumienie różniące się składem (koncentrat i odpad, ewentualnie frakcje pośrednie). Kluczem jest dobranie metody, która wykorzystuje różnice właściwości fizycznych składników.
Separator magnetyczny działa w oparciu o pole magnetyczne. Ziarna lub cząstki o podatności magnetycznej (np. ferromagnetyczne lub paramagnetyczne – zależnie od urządzenia i warunków pracy) są odchylane/wychwytywane przez układ magnetyczny i trafiają do osobnego strumienia. To jest cecha rozpoznawcza tej metody: obecność elementu wytwarzającego pole magnetyczne oraz wydzielanie frakcji "magnetycznej".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Grawitacyjna separacja wykorzystuje głównie różnice gęstości i zachowanie ziaren w ośrodku (np. w wodzie lub na stole koncentracyjnym). Jej schematy zwykle pokazują przepływ medium, osadzanie/unoszenie i strefy rozdziału wynikające z ciężaru właściwego, a nie oddziaływanie magnetyczne.
- Elektryczna (często rozumiana jako elektrostatyczna) wykorzystuje różnice w przewodnictwie/ładunku i zachowaniu cząstek w polu elektrycznym. Charakterystyczne są elektrody, wysokie napięcie i przyciąganie/odpychanie na skutek naładowania.
- Dielektryczna wiąże się z własnościami dielektrycznymi materiału (polaryzacja w polu elektrycznym). W praktyce operator częściej spotyka rozróżnienie na metody magnetyczne, grawitacyjne i elektrostatyczne; "dielektryczna" bywa mylona z elektryczną, ale nie oznacza separacji magnetycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na schemacie kluczowym elementem jest układ magnetyczny (magnes, bęben/rolka magnetyczna, strefa pola magnetycznego) i zaznaczony jest oddzielny strumień "magnetyczny", to właściwą odpowiedzią jest separacja magnetyczna.
