"Ściągacz wewnętrzny do łożysk" to narzędzie używane wtedy, gdy nie ma możliwości zaczepienia się od zewnątrz o łożysko (albo o jego pierścień), bo element jest osadzony w otworze/obudowie, a dostęp do krawędzi zewnętrznej jest ograniczony. W takim rozwiązaniu część robocza wchodzi do otworu i chwyta od środka (najczęściej przez rozpieranie szczęk lub przez mechanizm rozporowy), a następnie siła wyciągająca przenoszona jest przez śrubę pociągową albo młotek bezwładnościowy.
Odpowiedź "D" jest poprawna, bo odpowiada charakterystycznym cechom ściągacza wewnętrznego: element roboczy przeznaczony do pracy w otworze oraz sposób chwytu realizowany od wewnątrz. To właśnie ta cecha odróżnia go od ściągaczy zewnętrznych, które zaczepiają się o krawędź elementu od strony zewnętrznej.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne? Najczęstsze błędy na tego typu zadaniach wynikają z mylenia narzędzi "ściągających" w ogóle z konkretnym typem ściągacza:
- Opcje przedstawiające ściągacze z ramionami zaczepianymi na zewnątrz elementu nie są ściągaczami wewnętrznymi, bo ich szczęki pracują na zewnętrznym obwodzie (to typowe ściągacze zewnętrzne do kół, łożysk, kół pasowych).
- Przyrządy o innym przeznaczeniu (np. prasy, rozpieraki niewyciągające elementu, narzędzia do innych operacji) również nie spełniają kryterium chwytu wewnętrznego i działania "wyciągania z gniazda".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest słowo "wewnętrzny", najpierw szukaj na zdjęciu takiej konstrukcji, która wchodzi do środka otworu i dopiero tam się blokuje/rozpiera. Sama obecność śruby czy ramion nie wystarcza do identyfikacji typu.
