KWALIFIKACJA AUD9 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 31.
Ścieżka dźwiękowa przygotowywana na potrzeby CD-Audio powinna posiadać częstotliwość próbkowania równą
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
CD-Audio (CD-DA) wykorzystuje nieskompresowany dźwięk PCM o częstotliwości próbkowania 44,1 kHz.
Dlatego ścieżka przygotowana na płytę audio CD powinna mieć 44,1 kHz, a wartości 48/88,2/96 kHz dotyczą innych zastosowań lub trybów pracy (np. wideo, hi-res) i zwykle wymagają konwersji do standardu CD.

Pełne wyjaśnienie:

W standardzie CD-Audio (CD-DA) dźwięk jest zapisywany jako nieskompresowany PCM o ściśle określonych parametrach. Kluczowym parametrem jest częstotliwość próbkowania 44,1 kHz, czyli 44 100 próbek na sekundę na kanał. Oznacza to, że materiał przeznaczony do przygotowania płyty CD-Audio powinien być dostarczony w tej częstotliwości próbkowania, aby był zgodny z wymaganiami formatu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 48,0 kHz jest bardzo popularne w pracy z wideo (postprodukcja, broadcast) oraz w wielu urządzeniach audio, ale nie jest natywną częstotliwością próbkowania standardu CD-Audio. Materiał 48 kHz przed przygotowaniem płyty CD wymaga zwykle konwersji próbkowania (SRC) do 44,1 kHz.
  • 88,2 kHz to częstotliwość będąca wielokrotnością 44,1 kHz i bywa używana w produkcji "hi-res". Nie jest jednak parametrem zapisu CD-Audio; finalny master CD nadal musi mieć 44,1 kHz.
  • 96,0 kHz jest częstą wartością w nagraniach wysokiej rozdzielczości i w studiu, ale również nie spełnia bezpośrednio standardu CD-Audio. Tak jak wyżej, wymagałoby to konwersji do 44,1 kHz na etapie przygotowania materiału na CD.

W praktyce (np. w DAW) najlepiej ustawić parametry projektu lub eksportu zgodnie z docelowym nośnikiem. Jeśli miks powstał w 48/96 kHz, należy wykonać poprawną konwersję próbkowania do 44,1 kHz, korzystając z dobrej jakości algorytmu SRC, aby uniknąć degradacji (artefaktów) i zachować zgodność z odtwarzaczami CD.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Częstotliwość próbkowania to liczba próbek sygnału dźwiękowego zapisywanych w ciągu sekundy. Wyraża się ją w Hz/kHz. Im wyższa, tym wyższa graniczna częstotliwość możliwa do zapisu (w przybliżeniu połowa częstotliwości próbkowania), ale format docelowy może wymagać konkretnej wartości.
CD-Audio (CD-DA) jest zdefiniowane przez standard, w którym przyjęto 44,1 kHz jako częstotliwość próbkowania. 48 kHz rozpowszechniło się głównie w środowisku wideo i broadcast. Przy przygotowaniu materiału na CD kluczowa jest zgodność z wymaganiami formatu, nie "popularność" w studiu.
Płyta w standardzie CD-Audio wymaga 44,1 kHz, więc materiał 48 kHz trzeba wcześniej przekonwertować (SRC) do 44,1 kHz. Samo "nagraniowe" wypalenie plików 48 kHz na nośnik nie tworzy płyty CD-Audio zgodnej ze standardem (to byłaby raczej płyta z danymi).
CD-DA to Compact Disc Digital Audio, czyli standard "audio CD". Określa m.in. sposób zapisu dźwięku jako PCM oraz wymagane parametry techniczne. W kontekście egzaminu warto kojarzyć go z typowym masterem 44,1 kHz (oraz często 16 bit), aby zachować kompatybilność z odtwarzaczami CD.
Najbezpieczniej pracować tak, aby finalny eksport (master na CD) był w 44,1 kHz. Jeśli sesja jest w innej częstotliwości (np. 48/96 kHz), ustaw eksport na 44,1 kHz i użyj dobrej jakości konwersji próbkowania. To minimalizuje ryzyko błędów kompatybilności.
48 kHz jest standardem roboczym w wielu zastosowaniach wideo: montaż, postprodukcja, telewizja, streaming z wideo. Wynika to z typowych łańcuchów produkcyjnych i urządzeń pracujących w 48 kHz. Gdy celem jest CD-Audio, finalnie i tak trzeba dostarczyć 44,1 kHz.
96 kHz może być przydatne na etapie nagrań i obróbki, ale płyta CD-Audio nie zapisuje 96 kHz. Jeśli finalnym nośnikiem jest CD, i tak nastąpi konwersja do 44,1 kHz. O jakości końcowej często bardziej decydują: miks, mastering i poprawna konwersja niż sama "większa liczba".
Najczęstsze błędy to: eksport w 48 kHz zamiast 44,1 kHz, brak kontroli ustawień SRC, mylenie "audio CD" z "płytą danych", a także niezgodność parametrów między ścieżkami w projekcie. W praktyce warto zawsze sprawdzić sample rate materiału przed oddaniem masteru.
SRC (Sample Rate Conversion) to proces zmiany częstotliwości próbkowania, np. z 48 kHz na 44,1 kHz. Robi się ją, gdy materiał powstał w innych ustawieniach niż wymagane przez format docelowy (np. CD-Audio). Dobre SRC ogranicza artefakty i zachowuje poprawne pasmo oraz fazę.
CD-Audio to płyta nagrana w standardzie odtwarzaczy audio (CD-DA), z określonym sposobem zapisu ścieżek. Płyta z danymi zawiera pliki (np. WAV/MP3) w systemie plików i nie musi działać w klasycznym odtwarzaczu CD. Na egzaminie kluczowe jest skojarzenie CD-Audio z 44,1 kHz.
info

Statystycznie 66% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Źródła:

  • IEC 60908:1999 (Compact disc digital audio system) – specyfikacja CD-DA (parametry zapisu PCM, w tym 44,1 kHz)
  • Sony/Philips, "Red Book" (Compact Disc Digital Audio System Description) – specyfikacja formatu CD-Audio (częstotliwość próbkowania 44,1 kHz); dokument branżowy
  • Sound On Sound, "Sample Rates" (artykuł wyjaśniający zastosowania 44,1 kHz i 48 kHz), https://www.soundonsound.com/techniques/sample-rates (dostęp 2026-02-27)

Materiały:

  • Podręczniki z podstaw cyfrowego audio (PCM, próbkowanie, kwantyzacja)
  • Dokumentacja standardu CD-DA / IEC 60908 (opis parametrów płyty audio)
  • Materiały producentów DAW dotyczące eksportu i konwersji próbkowania (SRC)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego