Czujnik radarowy wykorzystujący efekt Dopplera opiera się na zjawisku zmiany częstotliwości fali odbieranej względem fali wysłanej, gdy obiekt (lub źródło/odbiornik) porusza się względem siebie. W radarze czujnik emituje falę elektromagnetyczną, a następnie odbiera falę odbitą od obiektu.
Jeżeli obiekt porusza się, to częstotliwość sygnału odbitego jest nieco inna niż częstotliwość sygnału nadanego. Ta różnica (tzw. przesunięcie Dopplerowskie) jest bezpośrednio związana z prędkością ruchu. Dlatego odpowiedź "prędkości" jest właściwa: radar Dopplerowski umożliwia wyznaczenie prędkości obiektu na podstawie analizy sygnału.
W praktyce istotne jest doprecyzowanie: czujnik Dopplerowski wyznacza zwykle składową prędkości wzdłuż kierunku obserwacji (tzw. prędkość radialną lub względną w osi wiązki). Jeśli obiekt porusza się "w poprzek" wiązki, przesunięcie może być małe lub bliskie zeru, mimo że obiekt faktycznie ma prędkość.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "temperatury" – temperaturę mierzy się typowo czujnikami termicznymi (np. rezystancyjnymi lub termoelektrycznymi) albo kamerami termowizyjnymi. Radar Dopplera nie dostarcza temperatury bezpośrednio, bo analizuje zmianę częstotliwości wynikającą z ruchu.
- "nadciśnienia" oraz "podciśnienia" – te wielkości wymagają czujników ciśnienia (np. tensometrycznych, pojemnościowych). Radar nie jest przetwornikiem ciśnienia; jego sygnał nie wynika ze zmiany ciśnienia medium, tylko z odbicia fali od obiektu i jego ruchu.
W mechatronice radary Dopplerowskie spotyka się m.in. do bezkontaktowego pomiaru prędkości elementów, detekcji ruchu, a także w aplikacjach, gdzie warunki środowiskowe utrudniają użycie enkoderów lub czujników stykowych.
