SIP (Session Initiation Protocol) to protokół sygnalizacyjny warstwy aplikacji, używany do inicjowania, modyfikowania i kończenia sesji (np. rozmów głosowych) w sieciach opartych o transmisję pakietową. W telefonii internetowej sygnalizacja jest oddzielona od przesyłania samego strumienia audio: SIP odpowiada za "dogadanie się" stron co do parametrów sesji oraz za zestawienie i rozłączenie połączenia.
Dlatego odpowiedź "VoIP" jest właściwa: VoIP (telefonia IP) wykorzystuje protokoły IP, a SIP jest jednym z najczęściej spotykanych mechanizmów sygnalizacji w tego typu rozwiązaniach (np. centrale IP, telefony IP, bramki).
Pozostałe odpowiedzi opisują technologie, w których zestawianie połączeń realizowane jest inaczej:
- "ISDN" to cyfrowa sieć z integracją usług, związana z tradycyjną telefonią komutowaną. Nie jest to środowisko, w którym SIP stanowi podstawowy mechanizm zestawiania połączeń.
- "PSTN" (publiczna komutowana sieć telefoniczna) opiera się na komutacji łączy, a nie na sygnalizacji SIP w sieci IP. W PSTN występują inne systemy sygnalizacji niż SIP.
- "UMTS" to standard sieci komórkowej. Choć w sieciach mobilnych mogą występować rozwiązania IP, UMTS jako technologia dostępu radiowego nie jest synonimem telefonii VoIP opartej o SIP u abonenta i nie jest typową odpowiedzią na pytanie o "serwery SIP".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się protokoły sygnalizacyjne kojarzone z telefonią IP, najpierw sprawdź, czy wśród odpowiedzi jest kategoria "telefonia internetowa/telefonia IP". W odróżnieniu od PSTN/ISDN (komutacja łączy) VoIP działa w sieciach pakietowych.
