W tego typu zadaniach wyznacza się moc hydrauliczną przekazywaną przez strumień oleju na silnik. Dla przepływu objętościowego Q oraz spadku ciśnienia Δp obowiązuje zależność:
P = Q · Δp
Kluczowe jest, że do obliczeń nie bierze się samego ciśnienia zasilania, tylko różnicę ciśnień pomiędzy wlotem i wylotem silnika (to ona odpowiada za użyteczną część energii strumienia).
Krok 1: spadek ciśnienia
Δp = pwej − pwyj = 8 MPa − 1 MPa = 7 MPa.
Krok 2: konwersja jednostek
1 MPa = 106 Pa, więc 7 MPa = 7 · 106 Pa.
Krok 3: podstawienie do wzoru
P = 0,002 m3/s · 7 · 106 Pa = 14 000 W.
Odpowiedź "14 000 W" jest poprawna, bo uwzględnia zarówno spadek ciśnienia (7 MPa), jak i właściwą konwersję MPa→Pa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1 400 W" zwykle wynika z błędu rzędu wielkości (np. pominięcie części zer w przeliczeniu MPa na Pa) albo z błędnego założenia mniejszego spadku ciśnienia.
- "24 000 W" może wynikać z użycia niewłaściwego spadku ciśnienia (np. błędne odjęcie) albo z pomylenia przepływu (np. 0,0034 m3/s zamiast 0,002 m3/s) – w treści jednak takie dane nie występują.
- "34 000 W" najczęściej jest skutkiem policzenia mocy z ciśnienia zasilania (8 MPa) i jeszcze większego błędu jednostek lub arytmetyki; dla podanych danych taka wartość nie wynika z P=Q·Δp.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu podano ciśnienie na wylocie, to prawie zawsze chodzi o policzenie Δp. Sprawność silnika uwzględnia się dopiero wtedy, gdy jest podana (np. Pużyteczna=η·Q·Δp).
